Je bent een hamburger

mcdonalds_double_cheeseburger (2)Afgelopen donderdag was ik in Apeldoorn bij een  avond van Stichting JijDaar. Ik ben vrijwilliger bij deze jongerenavonden, dus op zich is het niet echt vreemd dat ik daar was. Deze avond was Eddy Bakker de spreker, en in een volgende blog zal ik wat verder in gaan op het onderwerp wat werd behandeld die avond: ‘kijken met andere ogen’. Nu wil ik er een quote van Eddy uitlichten die mij aansprak: “In een christelijk gezin geboren worden betekent niet dat je Christen bent.
Als je in de MC-donalds bent geboren ben je toch ook geen hamburger?”

-Eddy Bakker-

In eerste instantie lachte ik om deze opmerking. Daar was ook alle reden toe omdat de spreker ontspannen en eerlijk met, en tot ons sprak, en daarbij confronterende en soms ook humoristische opmerkingen gebruikte. Dit was er één van. Leuke vergelijking. Een hamburger. Ha, je bent zelf een hamburger.
Maar als je deze uitspraak wat dieper laat inwerken kom je er achter dat deze vergelijking pijnlijk veel zegt. Hoeveel mensen zijn er die, omdat hun ouders ook christen waren, zelf ook maar naar de kerk gaan? Puur uit gewoonte, omdat het zo hoort. En de mensen die ‘de kerk waar ze zijn geboren’ verlaten om een andere kerk te zoeken waar ze zich ‘persoonlijk thuis voelen’ worden vreemd aangekeken. Waarom?
En dan zijn er natuurlijk nog de mensen die wel christelijk zijn opgevoed, maar het geloof vaarwel zeggen, en zonder God verder leven. Het is diep triest, vervelend, erg; ja.
Maar dat zijn wel de mensen die een keuze maken. Mensen die niet zomaar klakkeloos aannemen wat hen vertelt word, en het geloven omdat anderen het ook geloven.

Religie versus Geloof. Dat is waar het op neer komt. Religie; volgens Wikipedia: ‘een van de vele vormen van zingeving, of het zoeken naar betekenisvolle verbindingen, waarbij meestal een hogere macht, opperwezen of god centraal staat.’ Geloof; volgens Wikipedia het zelfde.
Dit lijkt vreemd omdat ik net heb gezegd dat het een verschil is, maar het wordt duidelijk als we de definitie nog een keer bekijken; zingeving.

Zingeving, het woordje waar het in het leven om draait. Waar leef ik voor? Wat wil ik bereiken? Wat is de zin van mijn leven?
Zingeving vinden in het geloven in God, in een God die de wereld lief heeft, die Zijn liefde toonde aan de wereld door Zijn eigen Zoon op te offeren om ons te kunnen redden; dat is iets persoonlijks, iets wat je motiveert, iets waar je voor gaat! Religie daar in tegen is het christendom in het algemeen zoals we dat nu kennen. Een kerk, een gemeente, een liturgie, een samenkomst, met alles wat er verder bij hoort aan tradities en vormen. Dat is goed, mooi, prachtig, maar het gaat om dat eerste: geloof. Daar is het verschil: een religie kan je aanhangen zonder verder persoonlijk echt betrokken te zijn, terwijl ‘geloven’ een persoonlijke zaak tussen jou en God is.

In een christelijk gezin geboren worden, maakt je nog geen christen. Kijk, dat is nu precies waar het om draait. Dat is precies waarom er in Nederland zo veel verdeeldheid heerst onder christenen, waarom er zoveel verschillende kerkverbanden zijn, en waarom die kerkverbanden elkaar verketteren. Dat is omdat ‘een kerkverband’ meer te maken heeft met ‘religie’ als met ‘geloof’: in Nederland zitten de kerken vol met mensen die ‘de religie christendom’ aanhangen, en zijn er nog maar weinig mensen die echt snappen wat ‘geloven’ betekent. Geloof is gericht op God, en op samen gericht zijn op God. Misschien klinkt dit als een onheilstijding, een depressief vervelend verhaal, maar ik ben oprecht bang. Wij moeten als Christenen ons licht laten schijnen in de wereld. Oké, maar hoe kan je licht verspreiden als je zelf duisternis bent? Wat als de ‘christelijke gemeente’ meer lijkt op een bewolkte sterrenhemel, dan op een fel schijnende zon? Het is een schrijnend probleem, maar het lijkt wel of de noodzaak van ‘één zijn’ is ondergesneeuwd. Het is wel prima. We houden het slechte patroon vast, we starten wel weer een nieuwe gemeente. Oh, ik snap het wel, soms moet je iets! Maar is het niet in triest? Zouden wij als christenen niet juist de eenheid moeten bewaren? Eenheid op nationaal niveau: de christelijke kerk van Nederland, i.p.v. de 25 officiële kerkverbanden, met daarbij de onofficiële kerkverbanden in Nederland.
Christenen die steeds bezig zijn met het bekritiseren van andere christenen, andere kerken, hebben wel begrepen dat we elkaar moeten vermanen, misschien snappen ze ook nog dat er achter die tekst staat: in liefde, maar ze snappen blijkbaar niet dat er véél vaker word opgeroepen om één te zijn, dan dat er wordt opgeroepen tot elkaar vermanen, in de zin van de ander terecht wijzen.

Wat moeten wij dan doen om deze eenheid terug te krijgen?
Bekeer u, en geloof het evangelie.

‘Zij dan, die zijn woord aanvaardden, lieten zich dopen en op die dag werden ongeveer drieduizend zielen toegevoegd tot de Gemeente, en zij bleven volharden bij het onderwijs der apostelen en de gemeenschap, het breken van het brood en de gebeden.’
Handelingen 2: 41,42

One comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *