Heroïne kinderen

dropschoolOp mijn Facebook tijdlijn zie ik een bericht voorbij komen van de LINDA over een nieuw kledingmerk ‘HeroinKids’. Ja, ik volg de LINDA op Facebook, en nee ik weet ook niet meer waarom. Maar ik ga het ook niet ontvolgen want zo af en toe hebben ze best leuke dingen. Zoiets als dit bijvoorbeeld, een opiniestuk over reclame, super boeiend en diepgravend.

Goed, de LINDA is natuurlijk helemaal niet diepgravend en ik heb helemaal geen behoefte aan de opinie van een groep 50 jarige vrouwen maar ze geven me toch dat stukje bevestiging dat ik nodig heb. Wat er namelijk gebeurd: ik zie iets op twitter, een nieuws site of zomaar op mijn tijdlijn waar van ik denk ‘hé, dat is grappig!’ of ‘hmm, dit is bijzonder/raar’ en dan vraag ik me toch af: ben ik nu de enige die dit vind? Dat is toch wat onzekerheid wat hoort bij Facebook, de zoektocht naar likes en het ‘leuk gevonden worden’ en ik heb dat nodig, daar ben ik best eerlijk over. En dan komt een uur later de LINDA met een bericht over wat ik een uur geleden grappig/raar/mooi vond en dan weet ik: yes, ik ben niet de enige. Ik lees verder dat artikel dan vaak ook niet, het is puur dat stukje bevestiging.

Blijkbaar zit ik op het niveau van de doelgroep van de LINDA terwijl ik me toch echt geen 50 voel, en al helemaal geen vrouw. Vreemd.

Goed, wat mij dus opviel: HeroinKids (fashion merk) heeft een mooie reclame poster in Berlijn opgehangen en vervolgens heeft half Nederland het er over; dat vind ik mooi! Mijn marketeers-hart gaat daar sneller van kloppen: ik weet namelijk dat dit precies is wat het merk probeerde te bereiken! Ik bekijk wat er op het poster staat: een slecht belichte foto van een schaars gekleed ongezond dun meisje dat semi-boos in de camera kijkt. Oke, je hebt gelijk, het is schokkend. Misschien. Of een beeld van de werkelijkheid?

De LINDA heeft dus hun best gedaan en ze zijn in contact gekomen met de makers van de reclame campagne. “We laten niet het soort tienerleven zien dat mensen graag zien: jonge, fitte, zelfbewuste en vastberaden tieners. Geen model-dat-halfnaakt-aan-zee-poseert-onzin dus.” “We willen grenzen doorbreken. We willen mensen aanmoedigen op een andere manier naar de wereld te kijken.”
Het merk wil de depressieve generatie die zich verveelt’ bedienen. “We zijn een merk met een slecht karma. Dat gevaarlijke, eerlijke merk dat ouders haten en leraren het liefst verbieden.”

Hmm, goed verhaal, lekker kort.

In eerste instantie had ik best wel veel respect voor het merk omdat ze deze reclamecampagne behoorlijk goed hebben neergezet. Maar diep in mijn hart weet ik: dit merk beeldt alles uit wat er mis is met deze wereld, kijk alleen al naar die naam. Heroïne kinderen, dat lijkt mij op z’n minst schrikbarend. Toch blijft de vraag, is there such thing as ‘bad publicity’?

 

Check de website van HeroinKids voor een beter beeld.
Let op: beelden kunnen als schokkend worden ervaren. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *