Noah

noah-posterHet moest er ook maar van komen. Een blog over de film Noah (in het Nederlands Noach).
Misschien ben ik laat, maar ik heb deze film gisteren in de bioscoop gezien.

De omstreden film, de film waar bijna iedereen een mening over heeft. Ik ben niet van plan om een ‘movie-review’ te schrijven, just another story of my life.

Misschien moet ik beginnen bij het begin: waarom bioscoop. Deze plek zal door verschillende lezers van deze blog worden afgekeurd en worden betitelt als ‘wereldgelijkvormig’. Ik wil hier nu niet verder op in gaan, de reden dat ik in een bioscoop een film kijk is puur: grootscherm, goed geluid en in dit geval 3D.
Waarom dan de film Noah. Eerlijk gezegd is het antwoord op die vraag waarschijnlijk niet erg bevredigend: omdat het me een leuke film leek. Na alle commotie rondom de première van deze film heb ik wat voorwerk gedaan. Ik heb Interviews met de producer en acteurs van de film gelezen en op deze manier een visie gevormd. Ik kwam er al snel achter dat het vooral een spectaculaire film zou zijn, en niet perse bijbelgetrouw. De letterlijke Bijbelse lijn volgen had niet perse prioriteit bij het maken. Met deze visie ging ik ook de film kijken: het word een leuke film, en we zien wel wat er van het Bijbelverhaal is overgebleven.

Tijdens het kijken heb ik vooral genoten van het verhaal. Spannend, en zelfs zo meeslepend dat de twee jongens die naast mij zaten het ‘een stomme film’ noemden toen Noah op het punt stond twee pasgeboren babys te doden omdat hij dacht dat dat moest van God. Twee minuten later waren deze jongens weer helemaal in de wolken omdat Noah besloot om deze kinderen niet te doden.
Grappig.

Je komt op een punt waar je de film toch gaat vergelijken met het Bijbelverhaal wat je kent, ook al was je vast besloten om dat niet te doen. En zo ook ik, op de fiets onderweg naar huis. Ik had al gevraagd wat de vriendinnen die mee waren van de film vonden, en wat die zeiden was vooral: mooi, nog wel redelijk waarheidsgetrouw, het zou best wel zo gebeurd kunnen zijn, op een paar uitzonderingen na.
En dat is ook wat door mijn gedachten speelde terwijl ik de pedalen van mijn fiets er van langs gaf. Het verhaal wat ik kende over Noach gaat als volgt: God schiep de aarde, de aarde was mooi, toen was er een zondeval, veel slechtheid kwam in de wereld. Toen was God het zat en Hij zei tegen Noach: Ik ga de aarde onderwater zetten. Jij moet een boot bouwen waar alle dieren in kunnen. Noach doet dat, er komen dieren, en ze gaan er zelf ook in. De rest van de wereld gaat dood, ze landen weer op aarde, en leven nog lang en gelukkig.

De film vertelt het zelfde verhaal. Alleen zijn er details bij gevoegd om het een spannender verhaal te maken. Is dat verkeerd? Dat laat ik aan jou over. Ik denk dat een verhaal wat ruimte laat voor dit soort toevoegingen niet zo zeer vast staat op het verhaal zelf. Waar gaat het verhaal van Noach over? Wat is het doel, wat zegt God door dit verhaal? Ik denk dat Zijn boodschap is: je moet goed om gaan met de schepping en met elkaar. Je moet luisteren naar wat God van je vraagt, ook als de rest van de wereld je uit lacht. (Het bouwen van een schip, midden in een droog stuk land.) Vertrouwen op God, weten dat als je voor Hem werkt, Hij voor je zorgt. Dat is de boodschap.

Noah de film, een veel besproken film. Een film waar iedereen een mening over heeft. Een film die de boodschap, het verhaal van God verder brengt als kerkmuren. Een film die twee reguliere jongens naast mij diep raakte.
Noah, maximaal genieten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *